Het is hier een puinhoop en de angst zit er bij enkele mensen hier in. Er zijn oranje verfbommetjes gegooid en vernielingen aangericht en de politie loopt hier rond.
De duitse politie is gelukkig alert en niet van plan de herdenking van de val van de Muur te laten verstoren.
Hier komen zoveel hoogwaardigheidsbekleders langs dat sowieso de security omhoog gaat.
wordt vervolgd
Wij nederlanders zijn erg intolerant ben ik achter gekomen.
Als ik in Berlijn oversteek, stopt een auto bijna als vanzelf. zebrapad of niet.
Het is een remactie van pakhembeet 3 seconds. daar worden duisters niet boos over.
(nederlanders in duistland ook niet overigens!!!)
Maar na een weekend terug in Enschede ben ik were genezen, wat een handgebaren en scheldkanonades je in Enschede krijgt: Bizar!
Voor hen die zich echt ergeren aan rij en parkeergedrag: overweeg een stickeractie!
zo kwam ik deze sticker actie tegen.
dat kan beter, maar daarvoor moet jij bij een beetje drukker/sticker maker zijn.
leuk maar minder opzichtig!!
Meest opvallende van Berlijn is de terugkeer van het Ampelmannchen.
Das Ampelmännchen (het verkeerslichtmannetje) is een figuurtje op voetgangerslichten in het voormalige Oost-Duitsland. In tegenstelling tot andere landen, waar de verkeerslichtfiguren zeer abstract en zakelijk getekend zijn, is het Oost-Duitse symbool veel speelser: een mannetje met een hoed op. Het groene mannetje loopt met een opgeheven arm, het rode steekt zijn armen wijd uit.
Na de val van de muur werden vanaf het midden van de jaren negentig de verkeerslichten met Ampelmännchen omgebouwd tot Europese standaardverkeerslichten. In de souvenirwinkels in Berlijn is het Ampelmännchen alomtegenwoordig: op T-shirts, handdoeken, bekers, vlakgommetjes, stickers voor de WC-deur (uiteraard in een mannelijke en vrouwelijke vorm) en nog veel meer. De Ampelmännchen werden in zekere zin het symbool voor de nietsonziende manier waarop het Westen in het verenigde Duitsland haar cultuur oplegde.
Tegenwoordig heeft het Ampelmännchen een cultstatus bereikt en wordt het gezien als een stukje Ostalgie. In januari 2005 is men begonnen in het westelijk deel van Berlijn Ampelmännchen in de verkeerslichten te plaatsen omdat deze veel makkelijker te herkennen zijn dan de traditionele mannetjes, maar vooral omdat het door de bevolking gewaardeerd wordt.
Nieuw kantoor, nieuwe werkplek, nieuwe mensen naast je.
Na de vakantie komen enkelen niet meer terug naar Berlijn.
Met spijt vermoed ik, want het leven is hier cool!
Maar alle uitzendingen komt een eind.
Dus ook aan dit avontuur, voor ons begint een nieuw avontuur.
Men had mij wel tuk want ik kreeg me toch een kleine werkplek aangewezen (dacht ik)…