Nooit gedacht dat ik nog eens heimwee zou krijgen.
Altijd keek ik meewarig naar de kerstprogramma’s.
Hier in Duitsland is echter iedereen al dagenlang in kerstsfeer.
Ik word er wee van.
En fan krijk ook nog emails van vrienden in Enschede.
“we krijgen weer een vliegveld” (ideaal dat vliegt sneller).
” we krijgen sneeuw” (we hebben hier al sneeuw)
” Het vriest, we gaan dit weekend schaatsen!” (SHIT!)
OK! ik mis jullie: ik kom volgende week thuis!
Het is niet eenduidig op te lossen: het parkeerprobleem.
Ondanks de beste wil van de wereld.
En ik word er wel eens moe van dat uit te moeten leggen.
op verjaardagen maar ook in mijn werk.
mensen moeten gewoon meer met openbaar vervoer.
Nu ze niet meer staken, is dit een uitstekend alternatief in enschede.
En het scheelt schades zijn we achter gekomen.
De ochtend voelt als een zware depressie.
Niet alleen de drank veroorzaakt dit, ook de nederlaag tegen Rusland hakt erin.
Was in mijn favoriete kroeg in de Enschede binnenstad.
Overigens was de avond erruggggg gezellig.
Bij de tweede helft was ik al ‘loaded’.
Maar goed dat ik niet langer gebleven ben, want die nacht is er ook nog een ruzie met schietpartij geweest in het anders o zo gezellige plaatsje.
De politie heeft zelfs iemand moeten neerschieten.
Is weer jammer….
Hoorde dat er ook rellen waren, heel vreemd en nergens voor nodig.
Nu eerst maar een glaasje water en een asperine….
Het moet bitter zijn voor mensen die willen herdenken op deze 13de mei: De vuurwerkramp is alweer 8 jaar geleden, maar nog steeds niet verdwenen.
En dan uitgerekend op deze dag de brandweer groots moet uitrukken om een grote uitslaande brand met explosies gepaard gaande te moeten blussen.
Terwijl de spuitgasten nog in diepe rouw zijn over het verlies van 3 collega’s in Eelde.
Wat een herdenking zal dat wel niet weer zijn…